به خودم قول دادم از جانم مایه بگذارم

نمی گذارم آن تیم حیف شود ، خبرهای خوبی در راه است

فوتبالیست سیستان و بلوچستانی که از حضور در پایتخت تجربیات و روابط خوبی به دست آورد ، به زادگاهش برگشته تا به جوانان شهرش خدمت کند .

 

به گزارش پایگاه خبری ضربه 60 | فرهاد بلوچ مدیر و سرمربی باشگاه و آکادمی بلوچ چابهار است . مردی که خود در رده های سنی پایه در تیمهای جوانان و امید پرسپولیس بازی کرد و سابقه حضور در صبای قم و کار با صمد مرفاوی در لیگ برتر را هم دارد .

این فوتبالیست سیستان و بلوچستانی که از حضور در پایتخت تجربیات و روابط خوبی به دست آورد ، حالا به زادگاهش برگشته تا با تأسیس آکادمی به جوانان شهرش خدمت کند .

او برنامه‌های خوبی برای شهر و دیار خود دارد ، شهر ساحلی چابهار با ظرفیت‌های بسیار . بلوچ سال گذشته در مسابقات جوانان کشور نتایج خوبی گرفت   اما به لیگ یک نرسید و حالا تلاش میکند تا امتیاز و سهمیه جدیدی برای استان بگیرد

*از بیوگرافی خود شروع کنید ، از چه سالی فوتبال را شروع کرده و کی به تهران رفتید؟  من از بچگی عاشق فوتبال بودم و با هر ضربه ای که به توپ می زدم ، خودم را در رویا در ورزشگاه آزادی میدیدم . در پیراهن تیم های بزرگ و تا رسیدن به آرسنال ! می خواستم اولین بازیکن حرفه‌ای لیگ برتر از استان سیستان و بلوچستان باشم ، می‌خواستم به اروپا برسم اما مشکلات شخصی باعث شد فوتبال حرفه‌ای را به اجبار کنار بگذارم . حالا می خواهم به جوانان کمک کنم تا استعدادشان شکوفا و آنها به رویاهایشان برسند.

 *چه سالی به تهران رفتید برای کدام تیم ها بازی کردید ؟ من حدود سال ۸۱ و ۸۲ بود که پیراهن تیم نوجوانان پرسپولیس را پوشیدم و زیر نظر رحیم یوسفی و جمشید شاه محمدی شروع کردم . در نوجوانان آنقدر خوب بودم که به رده امید ها دعوت شدم ، زیر نظر احمد شهیدی و زنده یاد مجید نایینی کار کردم.  درست در همان روزها بود که پدرم فوت شد و به ناچار به چابهار برگشتم . پس از وقفه ای طولانی دوباره به تهران رفتم و این بار برای جوانان راه آهن ، امید پرسپولیس و بزرگسالان صبای قم بازی کردم . البته که شرایط و روزگار به نفع رویاهای من پیش نرفت و به آنجا که دوست داشتم ، نرسیدم . من همین حالا هم از نظر جسمانی شرایط بازی در لیگ یک را دارم اما حالا دیگر اولویت ها و خواسته هایم تغییر کرده و می خواهم خودم را وقف استعدادهای جوان شهر و استانم کنم . حالا رویایم تیمداری است تا شاگردانم به مدارج بالا برسند

*با کدام یک از همبازیان سابق خود هنوز هم در ارتباط هستید ؟من ارتباطم را با تمام بزرگانی که هم تیمی ام بودند، حفظ کردم . در مواردی این ارتباط بیشتر هم شده و از تجربه آنها و لطفی که به من دارند در مسیر تازه هم استفاده می کنم . میتوانم از محمد نوازی ، حامد کاویانپور یا کاظم برجلو اسم ببرم که در تمام این سال‌ها حمایتم کرده‌اند و از نظراتشان در مسیر تازه استفاده می کنم 

*چه سالی به چابهار برگشتید ؟ سال ۹۷ بود و بلافاصله پس از مشورت با دوستانم آکادمی را تاسیس و سال ۹۸ به صورت رسمی کار را شروع کردیم . با وجود شیوع کرونا حدود ۲ هزار نفر ثبت نام کردند که همین استقبال باعث دلگرمی من شد. کلی استعداد که به موفقیت آنها ایمان داشتم. به خودم قول دادم از جانم مایه بگذارم و با استفاده از روابطم کاری کنم تا آنها سختی هایی که خودم کشیده ام را نکشند و به جایی که حقشان است ، برسند. من به پای آنها صبر می کنم و امیدوارم خودشان نیز تلاش کنند

* ما در این استان حامی مالی نداریم . قبل از شما بودند کسانی که همین هدف را داشتند اما مشکلات مالی اجازه نداد کارشان به سرانجام برسد. آیا شما به این مسئله فکر کرده اید ؟ پشتوانه ، حامی یا اسپانسر دارید ؟ بله ما تا همین الان هم کلی سختی و مشکلات داشتیم اما عشق به فوتبال و ایمان به این بچه ها باعث شد تمرکزم را حفظ کنم. از ابتدا اعتقاد داشتم کار خوب باعث جذب اسپانسر می شود و خوشبختانه از همان اول خیلی‌ها برای حمایت به میدان آمدند. امیدوارم روزی برسد که مسئولین نیز از این رخوت بی تفاوتی خارج و به وظیفه شان در قبال استعدادهای جوان عمل کنند . مسئولینی که یا از ورزش چیزی نمی‌دانند یا صرفاً دنبال ورزش هایی هستند که هیچ رقابتی در آن نیست تا کیفیت کارشان عیان نشود ! اگر این مسئولین به میدان بیایند خیلی کارها میشود کرد… ادامه دارد/